Zeeuwsche Zoute Puur Glazen Pot

/ per stuk


gewicht:
 0.1 kg

Aan de oevers van de Oosterschelde wordt een uniek Nederlands product met de hand gemaakt: Zeeuwsche Zoute. Puur zeezout waarvan de smaak zo intens is dat het ieder gerecht laat sprankelen. Het zout knispert heerlijk als je het over je gerecht strooit. 

Het is ook niet verwonderlijk dat deze Zeeuwse Zoute in sterrenrestaurants wordt gebruikt om een gerecht tot perfectie te brengen. 

Tijdens het zieden van het zout wordt de kalk er met de hand vanaf gehaald met als resultaat een intense smaak en je hebt minder zout nodig.

  • ✔️ Met de hand gemaakt van begin tot eind; pure ambacht
  • ✔️ In glazen pot van 100gr
  • ✔️ Gefilterd water van Oesters 
  • ✔️ Kalk wordt met de hand gescheiden voor een puur resultaat
  • ✔️ Intenser smakend zout, waardoor je minder hoef te gebruiken
  •  

    WAAR ZEEUWSCHE ZOUTE ZIJN OORSPRONG VINDT

    Aan de oevers van de Oosterschelde pompen we bij het vissersdorp Bruinisse op het eiland Schouwen-Duiveland met binnenkomend tij het zeewater op. Het Nationale Park de Oosterschelde is het grootste nationale park van Nederland. Gezuiverd door zandplaten, oester- en mosselbanken is dit een van de beste plekken om helder en schoon water uit de Oosterschelde te verkrijgen. Wist je dat een oester gemiddeld 5 liter water per uur zuivert? Mosselen doen daar nog een schepje bovenop en zuiveren maar liefst 10 liter water per uur.

    VAN WATER TOT ZOUTKRISTAL

    We gebruiken een combinatie van 500 jaar Zeeuws vakmanschap en moderne technische oplossingen om ons zout te maken. Al deze elementen dragen bij aan de ambacht van ons werk: het creëren van een buitengewoon authentiek zoutproduct dat ons dagelijks leven verrijkt en telkens weer een nieuwe smaaksensatie biedt.

    Stap 1/4: Het verhaal van ons zout begint bij de oorsprong: het water uit de Oosterschelde. Het water wordt bij vloed gepompt uit de wateren bij Bruinisse, waar het water extra gezuiverd is door natuurlijke factoren. Vervolgens wordt het water op onze locatie extra gefilterd. Op deze manier kunnen we de hoogste kwaliteit van het zeezout garanderen.

    Stap 2/4: We pompen het water voor het koken door ultrafijne filters om zoveel mogelijk microplastics uit het water te halen. Ook mogelijk vuil, zoals overgebleven zeewier wordt verwijderd zonder dat het zeezout zijn natuurlijke mineraalgehalte verliest. In onze kookketel verwarmen we vervolgens het water. Het zeewater verdampt en wordt steeds zouter. Is het juiste zoutgehalte bereikt? Dan is het zout klaar voor de volgende stap!

    Stap 3/4: Het zout wordt in kleinere, open zoutpannen ondergebracht. Hier verwarmen we met 100% Zeeuwse groene (wind) energie het zoutewater tot de zoutkristallen - in de vorm van piramides - zich ondersteboven op het wateroppervlak kunnen vormen. Zijn de kristallen groot genoeg? Dan zakken ze vanzelf naar de bodem van de pannen en is het tijd voor de volgende stap in het proces.

    Stap 4:/4 In dit stadium begint de ware ambacht van het zout maken. Door onze kennis en ervaring met het met de hand oogsten van het zout, weten we precies wanneer onze vlokken de juiste smaak en textuur hebben. Bij de ideale situatie worden de zoutkristallen zorgvuldig uit de pannen geschept en vervolgens langzaam gedroogd in onze zoutovens. De laatste stap is om het zout te verpakken of om nog de laatste touch toe te voegen: het roken of het toevoegen van zeewier of kruiden.

      De Historie

      De Productie van zout was in Zeeland een belangrijke pijler voor de economie. De waarde van zout was in die tijd bijzonder groot, want je kon er de levensduur van voedingsmiddelen als vlees, vis en groenten mee verlengen. Zo kon je voorraden aanleggen om de winter te overleven. Het zout werd bereid in grote, platte ijzeren pannen, die in met turf gestookte ovens stonden. Het hele proces van zoutwinning werd zoutzieden of selnering genoemd. Dit gebeurde in de houten, met riet gedekte, zoutketen. De kristallen die op de bodem achterbleven, leverden het selzout op. Vooral zout uit de Zierikzee was erg in trek en werd verhandeld to ver in het buitenland. 

      Voor de zoutproductie was veel turf nodig. Al in de 13de eeuw begonnen de landsheren het binnendijks turfdelving af te remmen. De turfwinning had een nadelige invloed op de ontwatering van het toch al laaggelegen land tussen de kreekruggen. Karel V verbood in 1515 de turfwinning in het laaggelegen Zeeland.

      Dit betekende overigens niet het einde van de Zeeuwse zoutwinning en handel. Daarvoor kwam de modernere “baaizoutverwerking” in de plaats, de raffinage van geïmporteerd ruw zout uit Frankrijk, Spanje en Portugal. Met name de steden waar eerder zout uit veen was geproduceerd, begonnen daar al in de 15de eeuw mee. Steden als Goes, Reimerswaal en Zierikzee werden belangrijke Europese zoutcentra. In de 19de eeuw werd ook met deze manier van zoutwinning gestopt en kwam er een eind aan de Zeeuwse zouthandel. Met Zeeuwsche Zoute willen we een deel van de traditie weer terugbrengen in de provincie en net als in de vroegere dagen ons prachtige ambachtelijke gewonnen zout op een verantwoorde manier delen met de rest van de wereld.